ಕೂರದಿರು ಮೂಲೆ ಗುಂಪಾಗಿ ಮಂಕು ಬಡಿದಂತೆ , ಬದುಕು ಸದಾ ಪ್ರವಾಹಿ ಹರಿಯೋ ನದಿಯಂತೆ . ನಿಜ …. ಒಂಟಿ…

ಸಾಗಬೇಕೆಂದರೂ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಮುಖ ತಿರುವಿ , ಬಿಡದೆ ಸೆಳೆಯುವೆಯಲ್ಲ  ಮಾಯಾವಿ?, ನೀ ತೋರಿದ ಸ್ನೇಹದ ಸವಿ , ಮಾಡಿಹುದಿಂದು…

ಕಾಣದ ವಿಧಿ ಬರಹ, ಕೃಷ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಹ ವಿರಹ, ಯಾರಿದ್ದರೂ ಸನಿಹ, ಆವರಿಸಲಿಲ್ಲ ರಾಧೆ …. ಕೃಷ್ಣನ ಹೃದಯ ಬೇರಾರೂ…

ದೂರವಿದ್ದೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬಂದು , ಹೋಗದಿರು ಜೀವವೇ ಮನಸಾ ಕೊಂದು, ಇನ್ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಂದು, ಹೋಗಲರಿಯದು ಹೃದಯ ನೋವಿನ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ…

ಮತ್ತೆ ಆವರಿಸಿತೇ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿ ವಸಂತದ ತಂಗಾಳಿಯಂತೆ?, ಸಿಂಗರಿಸಿತೇ ಮನದಾಗಸ ಬಣ್ಣದ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಂತೆ ?. ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಬದುಕಿಲ್ಲಿ…