ನಿನ್ನ ಕಂಡಾಕ್ಷಣ ಮಿನುಗೋ ಕಣ್ಣ ಮಿಂಚಲಿ ಕೇಳು ನೀನೆಂದರೆ ಎಷ್ಟು ಇಷ್ಟವೆಂದು ಅಲ್ಲಿಹುದು ಉತ್ತರ , ಸಂಶಯ ಪಡದಿರು ಒಲವೇ…

ಜಗವ ಬೆಳಗುವುದು ಸೂರ್ಯನ ಬೆಳಕು, ಕತ್ತಲೆಯ ದೂರವಾಗಿಸುವುದು ದೀವಿಗೆಯ ಬೆಳಕು, ಆದರೆ ಮನಗಳ ತಮವ ಹೋಗಲಾಡಿಸುವುದು ಗುರು ಉರಿಸೋ ಜ್ಞಾನವೆಂಬ…

ಕೂರದಿರು ಮೂಲೆ ಗುಂಪಾಗಿ ಮಂಕು ಬಡಿದಂತೆ , ಬದುಕು ಸದಾ ಪ್ರವಾಹಿ ಹರಿಯೋ ನದಿಯಂತೆ . ನಿಜ …. ಒಂಟಿ…

ಸಾಗಬೇಕೆಂದರೂ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಮುಖ ತಿರುವಿ , ಬಿಡದೆ ಸೆಳೆಯುವೆಯಲ್ಲ  ಮಾಯಾವಿ?, ನೀ ತೋರಿದ ಸ್ನೇಹದ ಸವಿ , ಮಾಡಿಹುದಿಂದು…

ಕಾಣದ ವಿಧಿ ಬರಹ, ಕೃಷ್ಣ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಹ ವಿರಹ, ಯಾರಿದ್ದರೂ ಸನಿಹ, ಆವರಿಸಲಿಲ್ಲ ರಾಧೆ …. ಕೃಷ್ಣನ ಹೃದಯ ಬೇರಾರೂ…