.        ಹೆಣ್ಣೆಂಬ ಜನ್ಮ ನನ್ನದು ಸಹನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಮುಂದು . ತಾಯ ಗರ್ಭದಿಂದಲೇ ನನಗೆ ಸಂಕಷ್ಟ…

ಏಕೆ ಈ ಮುನಿಸು ಓಡುವ ಮೋಡಗಳೇ ನಾಲ್ಕು ಹನಿಯ ಚೆಲ್ಲುವ ಮನಸು ನಿಮಗಿಲ್ಲವೇಕೆ ಬಾಯಾರಿದ ಒಡಲು ಬೇಡಿದೆ ಬರಿದಾದ ಎದೆಯ…

  ಎಷ್ಟೊಂದು ಚಂದ ಬಾಲ್ಯ ಮರೆಯಲು ಅದು ಅಸಾಧ್ಯ ಓಣಿಯ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಗೋಲಿ ಲಗೋರಿ ಕೋಲಾಟ ಕಾಲ್ಚೆಂಡು…

  ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯಿತೊಂದು ಹಗಲು ಬಣ್ಣ ಬಳಿದ ಹೊನ್ನ ಮುಗಿಲು ರವಿಯು ಬರುವ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬನಿ ಮಿನುಗಿತು ಎಲೆಎಲೆಯಲ್ಲಿ ಇರುಳಿನೊಡೆಯ…

ಅಮ್ಮ ಹಚ್ಚಿದೊಂದು ಹಣತೆ ಅಪ್ಪ ತಂದನದಕೊಂದು ಘನತೆ ಮಗುವೆಂಬ ಮನುಜ ದೀಪ ಬೆಳಗುತಿಹುದು ನಗುವ ಬೀರಿ ಹೆತ್ತವರ ಕನಸಿನ ಆಶಾಕಿರಣ…

ಏಕೆ ‘ಬರ’ದಿರುವೆ ಏಕೆ ಮುನಿದಿರುವೆ ಹೇಳು ಮಳೆಯೇ ಹೇಳುಹನಿ ನೀರಿಗಿಲ್ಲಿ ದಿನ ಪರದಾಟ ನೋಡಿಲ್ಲಿ ಕಾಣದೇ ಜಗದ  ಈ ಗೋಳುಮೋಡವಾಗಿ…