ಮಳೆಯೆಂದರೆ ನನಗೆ—
ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಿನ ಮಿಂಚಿನ ಹೊಳಪು,
ಅಪ್ಪನ ಸಿಟ್ಟಿನ ರೌದ್ರ ಗುಡುಗು,
ಚಿಂತೆಯ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ
ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಕರಗುವ ಅಮ್ಮನ ಕರುಳು.
ಮಳೆಯೆಂದರೆ ನನಗೆ—
ಆ ಹೊತ್ತಿನ ಹಸಿವಿಗೆ ಬೇಯಬೇಕಿದ್ದ ಅಗುಳು
ನೆನೆದು ಕೆಸರಾಗಿ,
ಛುಯ್ ಎಂದ ಸದ್ದಿನಲಿ
ಉಸಿರಡಗಿ ಹೊಗೆಯಾಡುವ ಒಲೆ.
ಮಳೆಯೆಂದರೆ ನನಗೆ—
ಕಿತ್ತುಹೋದ ಮಾಡಿನ ತೂತುಗಳಿಂದ
ಎದೆಯ ಗೂಡಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ
ಈಟಿಗಳಂತೆ ನಾಟುವ
ಮುಳ್ಳಿನ ಹನಿಗಳ ನರ್ತನ.
ಮಳೆಯೆಂದರೆ ನನಗೆ—
ಸೋರುವ ಹನಿಗಳ ಹಾವಳಿಗೆ
ಅಮ್ಮ ಹತಾಶಳಾಗಿ,
ಅನ್ನದ ಬಟ್ಟಲು, ಸಾರಿನ ಬಟ್ಟಲುಗಳನ್ನು
ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಅಡ್ಡವಿಡುವ
ಕರುಳು ಕಿವುಚುವ ಮೂಕಚಿತ್ರ.
ಮಳೆಯೆಂದರೆ ನನಗೆ—
ಕೈಗೆ ಬಂದ ತುತ್ತು ನೆಲಕಚ್ಚಿದಾಗ,
ಬರಿದಾದ ಬೆಳೆಯ ಕಂಡು
ರೈತನ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣಿಂದ
ಹೆದ್ದೆರೆಯಾಗಿ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿವ ಪ್ರವಾಹ.
ಮಳೆಯೆಂದರೆ ನನಗೆ—
‘ಇಂದಿನ ಗಂಜಿಗೇನು ಗತಿ?’ ಎಂದು
ಅಡ್ಡಾದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯ್ದು,
ಪುಡಿಗಾಸೂ ಸಿಗದೆ
ರೆಕ್ಕೆ ಮುರಿದ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ
ಚಳಿಗೆ ಗಡಗಡ ನಡುಗುವ ಶ್ರಮಿಕರ ಸಂಕಟ.
ಮಳೆಯೆಂದರೆ ಹಲವರಿಗೆ—
ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಗಾಜಿನ ಕಿಟಕಿಯಂಚಿನ
ಕಾವ್ಯಮಯ ಸುಂದರ ರಮಣೀಯ ದೃಶ್ಯ;
ಆದರೆ ನನಗಂತೂ—
ಸೋರುವ ಸೂರಿನಡಿ ನಿಂತು,
ನಾಳೆಯ ತುತ್ತಿನ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲೇ ಕರಗುವ,
ಬಡತನದ ಎದೆಯೊಳಗಣ ಕಾರ್ಗತ್ತಲ ಮಳೆ.
ತೆಲುಗು ಮೂಲ : ಚಿತ್ತಲೂರಿ
ಕನ್ನಡ ಅನುವಾದ: ಕೊಡೀಹಳ್ಳಿ ಮುರಳೀ ಮೋಹನ್
ಚಂದದ ಅನುವಾದದ…ಕವನ ಮೂಲ ಲೇಖಕರಿಗೂ ಅನುವಾದಕರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು
ಮಳೆಯ ಅಬ್ಬರ
ಬಡತನದ ರೌದ್ರ ನರ್ತನದ ಚಿತ್ರಣ ಕಣ್ಮುಂದೆ ನಿಂತ ಹಾಗೆ
ವಂದನೆಗಳು
ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಮಳೆಯ ಸುಂದರತೆಗಿಂತ ಭೀಕರತೆಯೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕವಿಮನವನ್ನು ಕಾಡಿರುವ ಭಾವ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.
ಅನುವಾದ ಸೊಗಸಾಗಿದೆ.
ಇದನ್ನೇ ಯದ್ಭಾವಂ ತದ್ಭವತಿ ಎಂದಿದ್ದು.
ದೃಷ್ಟಿಯಂತೆ ಸೃಷ್ಟಿ; ಒಳಗೇನಿದೆ, ಅದೇ ಹೊರಗೂ ಗೋಚರ.
ಮನುಷ್ಯ ಬದುಕಿನ ದಾರುಣತೆ ಮತ್ತು ಸುಂದರತೆಗಳೆರಡನ್ನೂ
ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳಿಗೆ ತಳುಕು ಹಾಕಿ ಕವಿತೆ ಮಾಡುವ
ವಿದ್ಯೆ-ಮಾನ ಬಹಳ ಹಿಂದಿನದು.
ಎಲ್ಲ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲೂ ಈ ಕೈಂಕರ್ಯ ನಡೆದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನಿದು ಸಾಬೀತಿಸಿತು.
ನಿಮ್ಮ ಅನುವಾದಿತ ಕವಿತೆಗಳು ಡಿಫರೆಂಟಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಖಂಡಿತ
ಹುಡುಕಿ ಓದುತ್ತೇನೆ. ಹಾಗೆ ಓದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಅನುಭವವಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ಎಂದೋ ಯಾವಾಗಲೋ ಅದರ ಪ್ರೇರಣೆ ನನ್ನೊಳಗೆ ಎದ್ದು ಒದ್ದು
ಇನ್ನೇನನ್ನೋ ಬರೆಸುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನೇ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂವೇದನೆ ಎನ್ನುವುದು.
ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಕವಿ ಗೆಳೆಯರೇ.
ಸೊಗಸಾಗಿದೆ.
ಕಡುಬಡತನದಲ್ಲಿ ಬೇಯುತ್ತಿರುವ, ಚಿಂತೆಯ ದಾವಾಗ್ನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ನಲುಗುತ್ತಿರುವ ಭೀಕರ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ಕವನದ ಭಾವಾನುವಾದ ಮನಮುಟ್ಟಿತು.
ಬಂಡವಾಳ ಶಾಹಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕರ ನಡುವಿನ ಬದುಕಿನ ವೈಪರೀತ್ಯವನ್ನು ಕವಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿರಬಹುದಾ? ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಯಷ್ಟೆ.