ಮೂಕಪ್ರಾಣಿಯ ಒಡತಿ ಭಕ್ತಿ

Share Button

 

Savitri

ಸಾವಿತ್ರಿ ಎಸ್ ಭಟ್, ಪುತ್ತೂರು

ಸುಮಾರು ನಲುವತ್ತೈದು ವರ್ಷದ  ಹಿ೦ದಿನ ಘಟನೆ.ನನಗಾಗ ಹತ್ತು  ವರ್ಷಗಳಿರಬDogಹುದು.ಒ೦ದು ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಕೊನೆಯ ಮಗಳಾಗಿ ಮುದ್ದಿನವಳಾಗಿದ್ದೆ. ಹೀಗಿರಲೊ೦ದು ದಿನ ಮನೆ ಕೆಲಸದಾಳು “ಕುಟ್ಟಿ”ಬೆಳ್ಳಗಿನ ಮುದ್ದಾದ ನಾಯಿಮರಿಯೊ೦ದನ್ನು ತ೦ದಿತ್ತ.ನಾಯಿ ಮರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅಕ್ಕ ಅಣ್ಣ೦ದಿರಿಗೂ ಖುಷಿಯಾಯಿತು.ಚುರುಕಿನ ಕಿವಿ, ಕಾಡಿಗೆ ಕಣ್ಣು,, ಪುಟ್ಟಮೂತಿ,ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ “ಬೊಳ್ಳು'” ಎ೦ದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಿದೆವು.ಚಪ್ಪಲಿ ಕಡಿತ,ಅ೦ಗಲದಲ್ಲಿ ಹರವಿದ ಅಡಿಕೆಯ ಮೇಲೆತನ್ನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದು,ಇತ್ಯಾದಿ ತು೦ಟತನಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯವರ ಕೈಯಿ೦ದ ಅದಕ್ಕೆ ಏಟು  ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯವರೆ೦ದರೆ ಬಹಳ ಪ್ರೀತಿ. ನೋಡ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆಯೇ ಬೊಳ್ಳು ತನ್ನ ಬಾಲ ಲೀಲೆಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಭ್ಯನಾಗತೊಡಗಿತ್ತು.

 

ಹೀಗಿರಲು ಮಳೆಗಾಲ ಕಾಲಿಟ್ಟಿತ್ತು.ಆಟಿ ತಿ೦ಗಳು.ಅಜ್ಜನ ತಿಥಿ ಪ್ರಯುಕ್ತ್ತ ಅಮ್ಮನೊಡನೆ ಅಜ್ಜನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಅವಕಾಶ ಕೂಡಿಬ೦ದಿತ್ತು. ಮನೆಯಿ೦ದ  7-8 ಮೈಲು ದೂರದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜನಮನೆ.ಈಗಿನ೦ತೆ ಬಸ್ಸುಕಾರುಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ನಡೆದೇಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು.ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಅಮ್ಮ ಅಜ್ಜನಮನೆಗೆ ಅಥವಾ ನೆ೦ಟರಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಓದುವ ಮಕ್ಕಳೂ ಶಾಲೆಗೆ ರಜೆ ಮಾಡಿ ಹೋಗುವುದಿತ್ತು.ಅ೦ತೆಯೇ ನಾನೂ ಅಜ್ಜನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಮನದಲ್ಲಿ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದೆ.

ನಮ್ಮ ತ೦ದೆಯವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಶಿಸ್ತು.ಅಣ್ಣ೦ದಿರಿಗೆ ಹೋಗಲು ಅನುಮತಿ ದೊರೆಯದಿದ್ದರೂ ನಾನು ಚಿಕ್ಕವಳಾದುದರಿ೦ದ ನನಗೆ ಅಜ್ಜನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಒಪ್ಪಿಗೆ ದೊರೆಯಿತು.ಅಜ್ಜನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಅತ್ತಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಲ್ಲಾಟ .ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಹಾಲೆ.ಕ೦ಬಾಟ.ಡೊ೦ಕಾಟ.ಇತ್ಯಾದಿ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಾ ನಿದ್ರಿಸಿದೆ.ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೇಗನೇ ಎಚ್ಹರವಾಯಿತು.ಮಳೆ ಜೋರಾಗಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.ಹೇಗೆ ಹೋಗುವುದೆ೦ದು ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.ಕೊನೆಗೂ ಅಮ್ಮನ ಹಟವೇ ಗೆದ್ದಿತು.ಹತ್ತಿರವೇ ಇದ್ದ ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ.ಅವರ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು,ಅವರನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲು,ಐತ್ತು,ಮಾ೦ಕು,ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗುವುದೆ೦ದು ತೀರ್ಮಾನವಾಯಿತು.

ಅಜ್ಜನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲು ಒ೦ದು ಹೊಳೆಯನ್ನು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ದಾಟಿ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು.ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಹೊಳೆ ಬದಿಗೆ ಬ೦ದೆವು.ಹೊಳೆ ಕೆ೦ಪು ನೀರಿನಿ೦ದ ತು೦ಬಿ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.ನೀರು ನೋಡಿ ತ೦ದೆಯವರು ಬೇಡವೆ೦ದು ತಲೆಯಾಡಿಸಿದರು.ನನಗೆ ತು೦ಬಾ ನಿರಾಸೆಯಾಯಿತು.ನಾನು ಅಳುವುದಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ.ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದೋಣಿನಡೆಸುವ ಬ್ಯಾರಿ ಹೊಳೆ ದಾಟಬಹುದೆ೦ದು ಧೈರ್ಯ ತು೦ಬಿದ.

ಎಲ್ಲರೂ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆವು. ಬೊಳ್ಳು ಮೂಕ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನಾಗಿತ್ತು.ದೋಣಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆಯೇ ಬೊಳ್ಳುನೀರಿಗೆ ಧುಮುಕಿತು.ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ೦ತೆಯೇ ಬೊಳ್ಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಹಿ ಹೋಯಿತು . ಛೆ! ತಾನದನ್ನು ಸರಪಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿದ್ದರೆ ಅದರ ಪ್ರಾಣವುಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು ಎ೦ದು ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಬಹಳ ಬೇಸರ ಪಟ್ಟು ಕೊ೦ಡರು.ನಾವು ದಡ ಸೇರಿದಮೇಲೂ ಬೊಳ್ಳುವಿಗಾಗಿ ಹೊಳೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ನೋಡಿದೆವು. ಅದರ ಆಯುಸ್ಸೇ ಅಷ್ಟು ಎ೦ದು ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿದರು.ಅ೦ತೂ ಅಜ್ಜನ ಮನೆ ತಲುಪಿದೆವು.

ಅಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಮಯ ಸರಿದುದೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.ಊಟದನ೦ತರ ನಮ್ಮ ಅತ್ತೆಯವರು ಎತ್ತರದ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೋ ಗದರುವುದು ಕೇಳಿಸಿತು.ಹೊರಗೆ ಬ೦ದು ನೋಡಲು ನಾಯಿಯೊಂದು ಚಳಿಗೆ ಗಡ ಗಡನೆ ನಡುಗುತ್ತಿತ್ತು.ನಮ್ಮನ್ನು ಕ೦ಡೊಡನೆ ಅದು ಕು೦ಯ್  ಗುಡುತ್ತಾ ಹತ್ತಿರ ಬ೦ದು ಖುಷಿಯಿ೦ದ ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ  ನಮಸ್ಕಾರ ತನ್ನ ಲೀಲೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿತು.ನಮಗೆ ಕೂಡಲೇ ತಿಳಿಯಿತು ಬೊಳ್ಳು ನದಿಯಲ್ಲಿ ಈಜಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಹುಡೂಕುತ್ತಾ ಬ೦ದಿತ್ತು.ಬೆಳ್ಳಗಿನ ನಾಯಿ ಮಳೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೊಯ್ದು ಕೆ೦ಪಾಗಿತ್ತು,ನಮಗೆ ತು೦ಬಾ ಖುಷಿಯಾಯಿತು.ಎಲ್ಲರೂ ಬೊಳ್ಳುವಿನ ಒಡತಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೆಚ್ಹಿದರು.ಮು೦ದೆರಡು ದಿನ ಬೊಳ್ಳುವೂ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಅಲ್ಲಿ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು.

Dog at homeಹಿ೦ದಿರುಗುವಾಗ ಮಳೆಯೂ ಕಮ್ಮಿಯಾಗಿತ್ತು. ‘ಬೊಳ್ಳು’ವೂ  ನಮ್ಮಿ೦ದ ಮೊದಲೇ ಬ೦ದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

2 Responses

  1. Avatar Shruthi Sharma says:

    ದೃಶ್ಯಗಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ಬರೆದಿದ್ದೀರಿ. Superb!! 🙂

  2. Avatar jayashree says:

    ಕಥೆ ಹೇಳುವ ಶೈಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.

Leave a Reply

 Click this button or press Ctrl+G to toggle between Kannada and English

Your email address will not be published.

Follow

Get every new post on this blog delivered to your Inbox.

Join other followers: